Świątynia ta została wzniesiona na potrzeby wspólnoty kościoła ewangelickiego i była jednym z czternastu kościołów tzw. jubileuszowych – upamiętniających 200-lecie Królestwa Pruskiego. Budowlę wzniesiono według projektu inspektora Weissteina ze Szczytna; natomiast prace budowlane wykonała firma H. Paula z tego samego miasta. Kamień węgielny położono 9 lipca 1903 roku. W dniu 2 kwietnia 1905 roku odbyło się poświęcenie kościoła. Po drugiej wojnie światowej jeszcze przez wiele lat świątynia służyła ewangelikom. W miarę zmniejszania się liczby ludności tego wyznania, zdecydowano o odsprzedaży budowli kościołowi katolickiemu, co nastąpiło 23 grudnia 1981 roku.

Jest to kościół nieorientowany, jednonawowy, murowany z czerwonej cegły i posadowiony na kamiennym fundamencie. Wzniesiono go w stylu neogotyckim. W północno-wschodnim narożniku znajduje się wieża ozdobiona ostrołukowymi blendami i nakryta dachem namiotowym. Po przeciwnej stronie usytuowano niższe, płytkie i znacznie węższe od nawy prezbiterium z zakrystią. Elewacje podzielone zostały dwoma rzędami okien, szczyty korpusu, podobnie jak w wieży, udekorowano ostrołukowymi blendami. Wnętrze nawy przykryto pozornym sklepieniem kolebkowym, wzmocnionym poprzecznymi belkami, w prezbiterium zastosowano pozorne sklepienie krzyżowe. Kościół został otoczony drewnianym ogrodzeniem z ceglanymi słupami.

Wystrój i wyposażenie kościoła jest bardzo skromne. Składa się na nie: neogotycka ambona, umieszczona w ścianie północno-wschodniej i skomunikowana z wieżą empora boczna, witraże w dwóch oknach prezbiterium – o wzorze ornamentalno-kwiatowym, w jednym z nich widnieje Baranek Boży, obrazy C. Buscha z Berlina oraz organy zbudowane przez firmę Brunona Göbela z Królewca. Ciekawym rozwiązaniem jest oryginalna boazeria w kruchcie.

  1. Kościoły i kaplice Archidiecezji Warmińskiej. Tom 2 / red. Bronisław Magdziarz. – Olsztyn : Kuria Metropolitalna Archidiecezji Warmińskiej, 1999. – S. 220.

  2. Liżewska, Iwona: Przewodnik po historii i zabytkach Ziemi Szczycieńskiej / Iwona Liżewska, Wiktor Knercer. – Olsztyn : Remix ; Związek Gmin Mazurskich „Jurand”, 1998. – S. 117.

  3. olsztyn.gosc.pl [15.11.2014]

Mariusz Makowski (ur. 18 stycznia 1962 r. w Bydgoszczy) – duchowny katolicki, proboszcz parafii pw. św. Marii Magdaleny w Bieniewie i parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła w Piotraszewie.

Szkoła i wykształcenie

Ukończył VIII Liceum Ogólnokształcące w Bydgoszczy. Maturę zdał w 1980 roku. Jest absolwentem Wyższego Seminarium Duchownego Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1987 roku z rąk bpa Zdzisława Fortuniaka.

Praca

Po święceniach kapłańskich pracował jako wikariusz w parafii w Marianowie, później przebywał na misjach w Brazylii. Po powrocie do Polski pracował w Radziszewie oraz Stargardzie Szczecińskim. Następnie przebywał w USA w stanie Michigan. Po powrocie pracował w MrągowieŚwiętajnie i Bartoszycach.

Od 2006 r. jest proboszczem parafii pw. św. Marii Magdaleny w Bieniewie i parafii pw. św. Bartłomieja Apostoła w Piotraszewie.

Został inkardynowany do archidiecezji warmińskiej w 2007 r.

360px-Ks_Makowski.jpg